Category Archives: ปกิณกะอนุตตรธรรม

หนังสืออื่นๆที่เกี่ยวข้องกับอนุตตรธรรม

การ์ตูนประวัติพระอาจารยืจี้กง

ประวัติพระอาจารย์จี้กงฉบับการ์ตูน ใช้ต้นฉบับที่เผยแพร่กันโดยทั่วไปในทางโลก และในอาณาจักรธรรมก็นำประวัติฉบับนี้มาศึกษาเช่นกัน ใช้เวลา 2 ปี ในการแปล ทำรูปประกอบ  เรียบเรียง จนสำเร็จเป็นรูปเล่มได้ (หนังสือหนา 192 หน้า ราคา 45 บาท)  

Posted in 2013, ปกิณกะอนุตตรธรรม | Leave a comment

ธรรมะใกล้ตัว (ฉบับ3/2555)

วรสารอิี๋ก้วนเต้า – แนะนำมูลนิธิ – คุณธรรมความกตัญญู – คุณธรรมการกินเจ

Posted in 2012, ปกิณกะอนุตตรธรรม | Leave a comment

เทคนิคในการผลักดันงานธรรมกิจ

อาณาจักรธรรมของเรามีคำขวัญที่ว่า สามมาก สี่ดี สามมาก ก็คือ ชวนคนมารับธรรมะมาก นำพามาเข้าชั้นประชุมธรรมมาก และส่งเสริมให้เข้าชั้นเรียนต่างๆ มาก ถ้าหากอาณาจักรธรรมมีคนรับธรรมะน้อย คนที่จะเข้าชั้นประชุมธรรมก็คงน้อย คนที่เข้าชั้นเรียนต่างๆ ก็ยิ่งต้องน้อยลงไปอีก ที่ไต้หวัน มีสายธรรมหนึ่งบอกว่า วันนี้จะมีคนมารับธรรมะ ต้องเตรียมการให้พรักพร้อม ทั้งสถานที่ เจี่ยงซือ เชาฉือ พิธีกรเอก-โท บุคลากร ตลอดจนแม่ครัว เตรียมไว้เรียบร้อย พร้อมสรรพหมดทุกสิ่งทุกอย่าง โดยเฉพาะฝ่ายโภชนาการได้จัดเตรียมอาหารการกินเอาไว้อย่างดี คาดหวังว่าหลังจากเสร็จพิธีรับธรรมะแล้ว จะรับประทานกันให้อิ่มหนำ แต่สุดท้ายปรากฏว่า คนรับธรรมะไม่มาเลยสักคนเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างที่เตรียมไว้ดิบดี ก็กลายเป็นรอเก้อ ถันจู่บอกว่าอาหารแม้จะอุดมสมบูรณ์ และน่ากินทุกอย่าง แต่กลับกินไม่ลง เพราะคนที่จะรับธรรมะไม่มา ในเมืองไทยอาจไม่ค่อยประสบกับเหตุการณ์เช่นนี้ แต่ที่ไทเปเกิดขึ้นได้บ่อยๆ ซึ่งแน่นอนว่าที่พูดถึงนี้ย่อมมิใช่สายธรรมฟาอีฉงเต๋อของเราเป็นแน่ อาณาจักรธรรมจะมั่นคงยั่งยืนนานสืบต่อไปอีกยาวไกลแค่ไหน … Continue reading

Posted in 2005, ปกิณกะอนุตตรธรรม, หัวข้อศึกษาธรรม | Leave a comment

การศึกษาจากอาณาจักรธรรม

ลักษณะหรือรูปแบบของการศึกษาอบรมโดยทั่วๆ ไปสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ทาง คือจากครอบครัว จากโรงเรียน และจากสังคม แต่วันนี้พวกเราได้รับธรรมะ และได้ศึกษาบำเพ็ญปฏิบัติธรรม จึงเพิ่มทางที่สี่ คือจากอาณาจักรธรรม ซึ่งนับเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมอย่างยิ่ง  

Posted in 2005, ปกิณกะอนุตตรธรรม | Leave a comment

การเนรมิตกาย พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์

พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ หรือ  พระกวนอิม แปลโดย “เสถียร    โพธินันทะ”   ในลัทธิมหายานมีอรรถว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (ศากยมุนี)  ได้ทรงตรัส  พระอภิตาภะสูตร แก่พระสารีบุตรเถระ มีใจความย่อดังนี้ “จำเดิมแต่เวลาล่วงมาถึง 10 กัปป์แล้ว ได้มี พระพุทธ อมิตาภะ ทรงประทับอยู่ ณ แดนสุขาวดีทางทิศปัจฉิม พระพุทธอักโษภยา ทางทิศบูรพา พระพุทธรัตนสมภพ ทางทิศทักษิณ พระพุทธอโมฆสิทธิ์ ทางทิศอุดร พระพุทธไวโรจน์ อยู่ศูนย์กลาง ฯลฯ พระพุทธเจ้าเหล่านั้น  ล้วนเป็นพระฌานีพุทธ (ไม่เสด็จลงมาตรัสในโลกมนุษย์) กับยังมีพระฌานีโพธิสัตว์จำนวนมาก ไม่สมัครพระทัยที่จะเสด็จเข้าสู่พุทธภูมิ (เป็นพระพุทธเจ้าไป ก็ไม่มีแม้เยื่อใยเหลือไว้แก่โลกอีก คือ … Continue reading

Posted in 2006, ปกิณกะอนุตตรธรรม, พระสูตร คัมภีร์ | Leave a comment

พระัที่ถูกลืม

มูลนิธิศูนย์กลางอี๋ก้วนเต้า (อนุตตรธรรม) ไทย มีวัตถุประสงค์ ส่งเสริมการศึกษา ส่งเสริมการบำเพ็ญสาธารณกุศล เผยแพร่ส่งเสริมจริยธรรม ฯลฯ ธรรมอี๋ก้วนเต้า หรือที่รู้จักกันในชื่อธรรมปฏิเวธ ได้เผยแพร่เข้าสู่ประเทศไทย ทุกคนได้รับวิถีธรรมและได้รับการเปิดประตูพุทธจิตของตนเอง ต่างรู้ซึ้งถึงคุณวิเศษของธรรมะ ล้วนยินดีปรีดา วิริยะในการปฏิบัติบำเพ็ญ ควบคู่ไปกับการดำรงชีวิตทางโลกอย่างมีความสุข ครอบครัวมีความอบอุ่น ลูกหลานเกิดจิตสำนึกคุณกตัญญูกตเวทิตาต่อพ่อแม่ การดำเนินชีวิตในยุคที่วิทยาศาสตร์เทคโนโลยีเจริญรุ่งเรือง ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของแต่ละคนในครอบครัว ที่เคยอยู่ร่วมกันด้วยความอบอุ่นมาแต่โบราณเปลี่ยนไป ทุกคนมุ่งหน้าดิ้นรนเพื่อปากท้อง เพื่อความอยู่รอด วุ่นอยู่กับการทำมาหาเลี้ยงชีพ จึงไม่มีเวลามาใส่ใจกับวัฒนธรรมและจริยประเพณีการอยู่ร่วมกันอย่างอบอุ่นในครอบครัว จึงทำให้ลืมพระพุทธะที่ศักดิ์สิทธิ์ในบ้าน ปล่อยให้ท่านต้องอยู่อย่างเดียวดายหงอยเหงา มูลนิธิศูนย์กลางอี๋ก้วนเต้า (อนุตตรธรรม) ไทย จึงได้นำพระพุทธวจนะ ของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเรื่อง “พระคุณแม่” ซึ่งพระพุทธองค์ทรงตรัสกับพระอานนท์ เมื่อ 2550 กว่าปีมาแล้ว ยังคงทันสมัยตราบจนทุกวันนี้ หากได้รับหนังสือเล่มนี้แล้ว ขอให้ตั้งใจอ่าน … Continue reading

Posted in 2007, ปกิณกะอนุตตรธรรม | Leave a comment

สิ่งที่ผู้บำเพ็ญยุคขาวพึงรู้

1. เหตุปัจจัยพิเศษของผู้บำเพ็ญยุคขาว คือ อยู่ในโลกีย์ไม่ถูกโลกีย์แปดเปื้อน เป็นการปฏิบัติบำเพ็ญไปพร้อมกับการทำงานทางโลก เช่น ภาระหน้าที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ร่วมกับการปรกโปรดฉุดช่วย  การบำเพ็ญประจำวันต้องมีลำดับแผนงาน  เพื่อยกระดับในการบำเพ็ญตนและส่งเสริมคนอื่น 2. วิริยะก้าวไปในการบำเพ็ญ  ให้ความรักกับชีวิต  ให้ความสำคัญกับหลักธรรม  ให้การยอมรับ ในการบำเพ็ญวีถีอนุตตรธรรม  

Posted in 2008, ปกิณกะอนุตตรธรรม, หัวข้อศึกษาธรรม | Leave a comment

วิถีแห่งความผาสุก

วันนี้เรามาฟังธรรม   อะไรคือวิถีแห่งความผาสุก  อาวุโสที่มาร่วมฟังธรรมวันนี้ หลายคนเป็นญาติธรรมเก่า  มีบางคนเพิ่งจะมารับวิถีธรรม ไม่ว่าจะเป็นคนใหม่หรือคนเก่า เราทุกคนมีเป้าหมายของตนเอง  หวังจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความผาสุก หากเพิ่งจะมาขอรับวิถีธรรม มากราบไหว้พระ  ในใจของแต่ละคน มาเพื่อที่จะกราบวอนขอให้อยู่เย็นเป็นสุข  ขอให้มีความสมบูรณ์พูนสุข  ขอให้ครอบครัวปรองดอง  ใช่หรือไม่   เวไนยสัตว์ที่ยังไม่รู้แจ้ง  น้อยคนที่จะกราบวอนขอให้ตนเองหลุดพ้น  ขอให้ตัวเองได้รับวิถีธรรม  ส่วนมากคนที่มาขอ  มักจะขอในเรื่องที่ไม่สำคัญนัก ทุกคนมักจะหวังอยู่ในใจว่าตัวเองจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข  แม้จะอยู่บ้าน อยู่ในสังคม ล้วนขอให้อยู่อย่างสุขสำราญ   พื้นฐานของความผาสุกเริ่มจากครอบครัว  หากใครมีครอบครัวแล้ว  สามีภรรยาคือพื้นฐานของครอบครัว  หากยังไม่ได้แต่งงาน  และอยู่ร่วมกับบิดามารดา เป็นครอบครัวอาศัยอยู่ด้วยกันทั้งสามรุ่นวัย แต่ละครอบครัว จะต้องมีความสมานฉันท์ปรองดอง พอที่ จะเรียกได้ว่าความผาสุก มีความดีงามอย่างสมบูรณ์ จึงจะเกิดมีความสุขสบาย   พระพุทธจี้กง … Continue reading

Posted in 2008, ปกิณกะอนุตตรธรรม, หัวข้อศึกษาธรรม | Leave a comment

พรหมวิหารธรรมของท่านเฉียนเหยิน

ชีวิตหนึ่งเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา 慈悲喜捨的一生 อริยพุทธะพระบรรพจารย์ สืบทอดสายธรรมทุกชั่วคน ปัจจุบันเป็นปลายกัปได้โปรดทั่วไป พวกเราต่างมีบุญสัมพันธ์ได้พบความเจริญ และได้พบพระวิสุทธิอาจารย์ชี้จุด รู้แจ้งจิตตน ยิ่งมีบุญวาสนาได้ก้าวเข้าสู่ครอบครัวฉงเต๋อมาบำเพ็ญปฏิบัติธรรม นอกจากจะขอบพระคุณ เทียนเอินซือเต๋อ ขอบพระคุณซือจุน ซือหมู่ ที่ถ่ายทอดธรรม ขอบพระคุณเหล่าเฉียนเหยิน ขอบพระคุณเฉียนเหยินที่บุกเบิกแพร่ธรรมที่เกาะแก้วแล้ว ยิ่งต้องเข้าใจซาบซึ้งชีวิตนี้ของต้ากูที่เหนื่อยยากลำบากใจ ท่านอาศัยความคิดของสำนักปราชญ์ จิตใจดีงามที่อยู่ในโลก ยืนอยู่บนหนทางใหญ่ของสัจธรรม เคาะกระดิ่งของเบื้องบน ได้ขับร้องเสียงแห่งธรรมที่กังวาน ได้รดน้ำต้นกล้าแห่งธรรมญาณของเวไนยให้ชุ่มฉ่ำ ท่านมีแต่เป็นผู้ให้  ไม่มีเสพสุข มีแต่เวไนยไม่มีตัวเอง เลียนแบบจิตใจของพระโพธิสัตว์กวนอิม เป็นผู้นำทางของเวไนยที่อยู่ในทะเลทุกข์ อาศัยแรงปณิธานเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา เป็นนายท้ายนาวาธรรมตลอดกาล ในคัมภีร์  “สายกลาง” (จง-อยง)  กล่าวว่า … Continue reading

Posted in 2008, ปกิณกะอนุตตรธรรม | Leave a comment

เตือนผู้บำเพ็ญยุคขาว

“บุญวาสนาและเคราะห์ ไม่มีประตู มีแต่มนุษย์เท่านั้น ที่ก่อให้เกิดขึ้น” มนุษย์มีร่างกายและจิตใจ รวมกันเป็นหนึ่งเดียว ร่างกายเปรียบเสมือนรถยนต์คันหนึ่ง วิญญาณจึงเป็นเหมือนคนขับรถ เด็กทารกที่เพิ่งเกิดมาส่วนใหญ่ จิตญาณจึงไม่อาจควบคุมร่างกายให้ได้ตามต้องการ (เปรียบเหมือนมือใหม่หัดขับ) ไม่สามารถหยิบของกินเองได้  และเดินเองไม่ได้  จึงจำเป็นต้องอาศัยผู้อื่นคอยดูแลเอาใจใส่ คนตายจึงเรียกว่า “เปลี่ยนร่าง” เมื่อจิตญาณออกจากร่าง ไม่นานกายนี้ก็เน่าเปื่อยผุพัง กลับคืนสู่ธรรมชาติ  จึงพูดว่า “เมื่อจิตญาณอยู่ คนอยู่ เมื่อจิตญาณไป คนตาย” ในคัมภีร์จงอยงกล่าวไว้ว่า “ธรรมญาณคือชีวิต จิตญาณมาจากพระแม่องค์ธรรมบนแดนนิพพาน   ทว่า เมื่อมาถึงโลกมนุษย์ แปดเปื้อนโดยอารมณ์เจ็ด ตัณหาหก จนไม่อาจกลับคืนสู่สภาพเดิมได้ เป็นเหตุให้ต้องเวียนว่ายอยู่ในภูมิวิถีหก และชาติกำเนิดสี่ เกิดแล้วตายไม่จบสิ้น” ในพงศาวดารจีนกล่าวไว้ว่า เกณฑ์ชวดเบิกฟ้า เกณฑ์ฉลูเบิกดิน  เกณฑ์ขาลเบิกมนุษย์   มนุษย์ได้มาเกิดในโลกประมาณหกหมื่นปีแล้ว … Continue reading

Posted in 2008, ปกิณกะอนุตตรธรรม, พระโอวาท | Leave a comment