Category Archives: 2008

อริยภาพภายใน ศักยภาพภายนอก

อริยภาพภายใน ศักยภาพภายนอก คุณวิเศษของการบำเพ็ญวิถีอนุตตรธรรม   ผู้เขียนโชคดีได้เข้าสู่วิถีอนุตตรธรรม  ประเดี๋ยวเดียวเป็นเวลาสามสิบกว่าปีแล้ว เป็นบุญวาระที่วิเศษสุด  หากยิ่งได้เข้าสู่วิถีธรรมยิ่งนานยิ่งดี ยิ่งซาบซึ้งยิ่งศรัทธาในคุณวิเศษของธรรมะยากยิ่งที่จะพรรณนาได้ทั้งหมด  โดยเฉพาะได้รับหนึ่งจุดชี้จากรพระวิสุทธิอาจารย์  ยิ่งยากที่จะกล่าวถึงความล้ำค่าได้ทั้งหมด จากหนึ่งจุดชี้นี้ มีค่ายิ่งกว่าเจนจบหมื่นคัมภีร์ศาสตร์  จากหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลย กลายเป็นหนึ่งที่มี จากที่ไม่เคยแสวงหา กลายเป็นหนึ่งที่แสวงได้ จากหนึ่งจุดชี้นี้ ซอกซอนทะลุสรรพสิ่ง ท่านจอมปราชญ์ขงจื่อกล่าวไว้ว่า “ธรรมะของข้าฯ นั้นครอบคลุมทั้งหมดด้วยเพียงหนึ่ง” จึงกล่าวได้ว่า หนึ่งจุดแจ้ง ทุกจุดแจ้งตลอดหนา จากหนึ่งจุดชี้นี้  จากนกกระจิบกลายเป็นพญาอินทรี  อิสระโบยบินบนนภากาศ กล่าวได้ว่า “หนึ่งใจรู้จะแจ้ง สามใจจะแจ้ง  ทุกใจกระจ่างแจ้งหมด” จากหนึ่งจุดชี้นี้ จุดให้ผู้เขียนตื่น ทำให้ผู้เขียนรู้ชัดเจนว่า ตัวเองมาจากไหน  และจะไปไหน  มีเป้าหมายยึดตาม  มีทางเดิน ไม่ถึงกับไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร … Continue reading

Posted in 2008, หัวข้อศึกษาธรรม | Leave a comment

เหตุต้นผลกรรม

今世做官為何因?                  前世黃金粧佛身。 前世修來今世受,                   紫袍金帶佛前求。 黃金粧佛粧自己,                   衣蓋如來蓋自身。 莫說做官原容易,                   前世不俢何處來?   เหตุใดชาตินี้มียศฐาฯ ปิดทองพระพุทธาชาติก่อนไว้ ชาติก่อนสร้างสมกุศลได้                  ทั้งวอนไหว้ ถวายผ้าครองพระองค์ ปิดทองพระเหมือนปิดกายตน ครองผ้าบนองค์พระ  ตนก็ได้ อย่าหมายว่ามียศฐาฯ นั้นง่ายดาย       ไม่ได้สร้างสมไว้ ฤๅได้มา   His holding the position of a high ranking government office this generation is the consequence of his decorating … Continue reading

Posted in 2008, กฎแห่งกรรม | Leave a comment

หลักการบำเพ็ญปฏิบัติธรรม

“บำเพ็ญ” คือ การลงเรี่ยวลงแรงด้วยความประณีต กล่อมเกลาชุบเลี้ยงธรรมญาณให้มีคุณธรรม เปลี่ยนแปลงแก้ไขนิสัยอารมณ์ความเคยชินที่ไม่ดี และดำรงชีวิตอย่างมีระเบียบวินัย “ปฏิบัติ” คือ การฉุดช่วยผู้อื่น ด้านหนึ่งสามารถฉุดช่วยเวไนยสัตว์ อีกด้านหนึ่งก็ฉุดช่วยตัวเองเป็นพื้นฐาน เพื่อที่จะให้ตัวเองนั้นงามพร้อมสมบูรณ์ทั้งภายในและภายนอก “สำนึกรู้” คือ  การให้ตัวเองรู้แจ้ง   รู้ตื่น  แล้วลงมือบำเพ็ญปฏิบัติ คือ ลงเรี่ยวลงแรงตามแบบอย่างพุทธะพระโพธิสัตว์ ในการฉุดช่วยเวไนยสัตว์ทั้งหลาย การศึกษา บำเพ็ญเป็นศักยภาพภายใน เพื่อให้รู้ธาตุแท้ของสรรพสิ่งและเข้าถึงสัจธรรม การบรรยาย ปฏิบัติเป็นศักดานุภาพภายนอกของเรา เพื่อทำครอบครัวให้พรักพร้อม อุ้มชูบ้านเมือง สร้างสรรค์ให้โลกนี้เกิดสันติสุข เมื่อมีโอกาสศึกษา บำเพ็ญ ปฏิบัติก็สามารถดำเนินตามแบบอย่างพุทธะพระโพธิสัตว์ เพราะฉะนั้นวันนี้เราสามารถกระทำ สี่ดี  (四好 ซื่อห่าว) ดำเนินพุทธกิจตามครรลองของพุทธะพระโพธิสัตว์ได้  

Posted in 2008, หัวข้อศึกษาธรรม | Leave a comment

สิ่งที่ผู้บำเพ็ญยุคขาวพึงรู้

1. เหตุปัจจัยพิเศษของผู้บำเพ็ญยุคขาว คือ อยู่ในโลกีย์ไม่ถูกโลกีย์แปดเปื้อน เป็นการปฏิบัติบำเพ็ญไปพร้อมกับการทำงานทางโลก เช่น ภาระหน้าที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ร่วมกับการปรกโปรดฉุดช่วย  การบำเพ็ญประจำวันต้องมีลำดับแผนงาน  เพื่อยกระดับในการบำเพ็ญตนและส่งเสริมคนอื่น 2. วิริยะก้าวไปในการบำเพ็ญ  ให้ความรักกับชีวิต  ให้ความสำคัญกับหลักธรรม  ให้การยอมรับ ในการบำเพ็ญวีถีอนุตตรธรรม  

Posted in 2008, ปกิณกะอนุตตรธรรม, หัวข้อศึกษาธรรม | Leave a comment

ศีล 5 พระอาจารย์จี้กง

ศีลปฏิบัติ ช่วยให้ทุกคนหลุดพ้นการเวียนเกิดเวียนตาย  มิใช่เป็นสิ่งผูกมัด ศีล เปรียบเหมือนรางรถไฟ  รถวิ่งออกนอกรางอันตรายยิ่ง ศีล คือข้อห้าม  คือขอบเขตที่กำหนด  เปรียบเหมือนแผนที่บอกว่าที่ไหนควรไป  ที่ไหนไม่ควรไป  มีขอบเขตกำหนดจึงไม่ทำให้ล้ำเขต  คนเราถ้าทำเกินขอบเขตหน้าที่คือละเมิดผิดศีล ถือศีล ช่วยให้เราก่อเกิดเมตตาจิต ไม่ทำผิดบาป  เดินบนหนทางพระโพธิสัตว์ ศีลปฏิบัติ เป็นรากฐานของการพ้นเวียนว่ายตายเกิด  ไม่รู้ศีลอาจทำผิดบาปมากมาย  แม้จะได้ทำบุญสร้างบารมี  เหมือนรายรับไม่พอกับรายจ่าย  มีศีลเป็นข้อห้ามจะลดการก่อหนี้เวรกรรมได้มาก   ทุกศาสนาจะมีศีลเป็นข้อห้าม  เพียงแต่ชื่อศีลที่เรียกกล่าวขานไม่เหมือนกัน  ศีลห้ามิใช่เพียงพุทธศาสนิกชนถือปฏิบัติเท่านั้น  ผู้ปฏิบัติบำเพ็ญทุกคนที่หวังจะได้รับบุญวาสนา  ต้องใช้ศีลห้าในการปฏิบัติบำเพ็ญเป็นพื้นฐานเบื้องต้น  ทุกศาสนาใช้ศีลปฏิบัติในการบำเพ็ญ  เริ่มคิดไม่ดีเป็นเหตุให้ทำผิดศีล  จะต้องตัดทิ้งก่อนจึงค่อยบ่มเพาะอริยะ  ทวีปัญญาญาณ  บำเพ็ญธรรม  กรรมสามต้องบริสุทธิ์ คือ  กายบริสุทธิ์  ปากบริสุทธิ์  ใจบริสุทธิ์  

Posted in 2008, พระโอวาท, พุทธระเบียบ | Leave a comment

ศิษย์รักเอ๋ย 9

พระโอวาทสงฆ์จี้กงวิปลาส ไท่หลุน  (เฉพาะกิจ) จ.ลำพูน 12/07/51 ศิษย์รักเอ๋ย… มาวันนี้ สู่สถานพุทธะอันศักดิ์สิทธิ์  ด้วยเพราะมีรากบุญอันหยั่งลึก ด้วยเพราะมีบุญสัมพันธ์ร่วมกันหนา ร่วมงานฟ้า        ร่วมบำเพ็ญกอบกู้จิตญาณ   พึงรู้เปิดใจสดับธรรมให้กระจ่าง    จนไร้ความสงสัยลังเลใจ ก้าวต่อไป…ร่วมงานฟ้า ปฏิบัติธรรม ควบคู่บำเพ็ญจิต    สร้างบุญกุศลให้ตนเอง  แลส่งถึงบรรพชนและลูกหลาน  ในชาติหนึ่งได้พบมหาธรรมมิใช่ง่าย  จึงควรรู้ถนอมโอกาสอันดีนี้ไว้  รุดสร้างสรรค์คุณค่าให้ก่อเกิด อันคุณค่าแห่งชีวิตนั้นอยู่ที่ไหน ศิษย์รักรู้หรือไม่ ในหนึ่งชีวิต หากทำงานหาเลี้ยงชีพทุกเช้าค่ำ นั้นก็เพื่อตนเองและครอบครัว แต่หนึ่งชีวิต หากอุทิศทุ่มเท ทำเพื่อส่วนรวมในวงกว้างได้พบความผาสุก หลุดพ้นจากห้วงทุกข์นั้น จึงเรียกว่ายิ่งใหญ่แท้   การศึกษาเล่าเรียน เพื่อให้มีความรู้นำมาใช้ในชีวิตได้ หากอยู่ในกรอบแห่งศีลธรรมอันดีงาม ความรู้นั้นย่อมเป็นประโยชน์ต่อตนเองและสังคม หากผู้ใดนำความรู้ที่ได้เล่าเรียนมา หาประโยชน์ให้ตนเอง โดยมิสนใจว่าผู้อื่นจะเดือดร้อนเพียงไหน … Continue reading

Posted in 2008, พระโอวาท, ศิษย์รักเอ๋ย | Leave a comment

ศิษย์รักเอ๋ย 8

พระโอวาทอรหันต์เต้าจี้แห่งหนันผิง ไท่จั้น  จ.เพชรบุรี 11/05/51   ศิษย์รักเอ๋ย… ในวันนี้ร่วมพร้อมหน้า พื้นฟูจิตแห่งตน ฟื้นฟูคุณความดีในใจตน จากวันนี้ต่อไป ศิษย์รู้แล้วว่าจะเลือกหนทางใดในการก้าวเดิน จึงเรียกว่า “กำหนดชีวิตได้ด้วยตน” ต่อนี้ไป ขอตั้งใจ คิด พูด ทำสิ่งใด ให้มีหลักธรรมอันถูกต้องสัมมา “การสร้างบุญทาน” คือ สิ่งสำคัญในชีวิตเช่นกัน เนื่องด้วยบุญวาสนานั้น ยิ่งใช้ไปก็ยิ่งหมดลง หากมิรู้สร้างต่อ ศิษย์รู้หรือไม่ว่า ตนนั้น ได้สร้างบาปกรรมมากเพียงใด ด้วยเจตนาก็ดี หรือไม่มีเจตนาก็ดี ล้วนเป็นการก่อหนี้กรรม ผูกโยงไม่สิ้นสุด เพราะฉะนั้น บำเพ็ญธรรม จึงต้อง… “บำเพ็ญทั้งภายในและภายนอก”   ภายใน… รู้ขัดเกลาจิตตน ล้างอนุสัยกิเลสตัณหา … Continue reading

Posted in 2008, พระโอวาท, ศิษย์รักเอ๋ย | Leave a comment

ศิษย์รักเอ๋ย 7

พระโอวาทจี้กงสงฆ์วิปลาส ไท่ห่าว   จ.ศรีสะเกษ 6/04/51   ศิษย์รักเอ๋ย… ฟังธรรมมาทั้งสองวัน  พวกเจ้าเข้าใจบ้างหรือไม่ ตอบให้อาจารย์ชื่นใจจะได้ไหม   เข้าใจธรรมจริงแท้  แต่ปฏิบัติอยู่ที่พวกเจ้า  จริงหรือไม่ ฟังธรรมมาสองวัน เหนื่อยกันหรือเปล่า  อาจารย์ยินดีด้วย ฟังธรรมาจิตใจเจ้าสงบลงสักเพียงไหน  บริสุทธิ์จริงใจเท่าไรหนา  คำตอบที่อาจารย์จะได้รับมากหรือน้อยเท่าไร  แต่ใจอาจารย์ก็ยินดีที่วันนี้ได้เจอหน้าศิษย์ทั้งหลาย   ฟังธรรมารู้เข้าใจ เจ้าต้องรู้นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน “คุณธรรมแปด[1] ” เป็นรากฐาน “คุณสัมพันธ์ห้า[2] ” อย่าได้พร่อง   เริ่มบำเพ็ญจาก…เริ่มรู้สละให้ “ทานทั้งสาม[3] ” ศิษย์ทั้งหลายพอจะทำได้หรือไม่   [1] คุณธรรมแปด ได้แก่ 1.กตัญญู  2.พี่น้องปรองดอง  3.ซื่อสัตย์จงรักภักดี  … Continue reading

Posted in 2008, พระโอวาท, ศิษย์รักเอ๋ย | Leave a comment

ศิษย์รักเอ๋ย 6

พระโอวาทสงฆ์จี้กงวิปลาส ไท่ซง  จ.บุรีรัมย์ 9/03/51   ศิษย์รักเอ๋ย… เพียงหนึ่งใจเริ่มต้นศึกษาเรียนรู้ จะรู้ว่า…ความชัดเจนเป็นอย่างไหน   เพียงเริ่มต้นก้าวเดินไป จะรู้ว่า…จุดหมายมองเห็นได้ไม่ไกลเกิน   เพียงเริ่มต้นลงมือทำ จะรู้ว่า…วันข้างหน้าจะทำอย่างไรต่อ   เพียงวันนี้กระทำอย่างต่อเนื่อง จะรู้ว่า…ทำได้ดีกว่าที่เคย   เพียงรู้จักรักษาจิตมิหลอกตน จะรู้ว่า…ความเที่ยงตรงเที่ยงธรรม มิจากไปไหน   เพียงสงบย้อนมองตน จะรู้ว่า…พุทธะแท้มิห่างจากไกล  

Posted in 2008, พระโอวาท, ศิษย์รักเอ๋ย | Leave a comment

ศิษย์รักเอ๋ย 5

พระโอวาทสงฆ์วิปลาสแห่งทะเลสาบซีหู ฉงกวงฝอเอวี้ยน   จ.นครราชสีมา 9/12/50 นาทีแห่งชีวิตสำคัญสุด  อยู่แห่งไหน  ใจรับรู้ธรรมนำชีวิตก้าวไปสู่ความสว่างเรืองรอง ฉุดช่วยตน ฉุดช่วยคน พ้นจากทะเลทุกข์  คือ สิ่งที่สำคัญสุดในวันนี้   ศิษย์เอ๋ย…ศิษย์รัก… พบธรรมล้ำเลิศ   ค่าวิเศษสุดอยู่ที่ตนรู้ปฏิบัติ คุณวิเศษแห่งธรรมอยู่ที่ตนนำใช้ในชีวิต ธรรมะแท้   โองการจริงสืบทอดมา    ศิษย์รู้แล้วพึงรักษาคุณค่าชีวิต  วันนี้พวกเจ้าได้รู้แล้ว  แต่จะตื่นจากหลับฝันจริงเพียงใด อาจารย์ไม่อาจรู้ หนึ่งหนทางประตูถ้ำ  ศิษย์จงเฝ้าสำรวมดูแลให้จงดี  อย่าได้ห่างจากตนหนา รับธรรมา รู้ถึงความวิเศษแยบยลแห่งไตรรัตน์ แต่จะเกิดประโยชน์ต่อพวกเจ้า ก็ต่อเมื่อรู้จักนำทั้งสามสิ่งมาใช้ในชีวิต พึงรักษาเส้นทางแห่งการบำเพ็ญให้จงดี พบแล้วต้องถนอม   ยอมลำบากวันนี้  เพื่อวันหน้า ที่สมบูรณ์  งดงามยิ่งกว่า  

Posted in 2008, พระโอวาท, ศิษย์รักเอ๋ย | Leave a comment